Nieuwe ontdekking: energie halen uit... de lucht!

AMSTERDAM - Wetenschappers hebben een manier gecreëerd om energie uit de lucht te halen. Dat klinkt te mooi om waar te zijn, maar de Universiteit van Massachusetts Amherst maakt deze claim wel degelijk en spreekt van ’grote gevolgen voor de toekomst van hernieuwbare energie en klimaatverandering’.

Hoe het werkt? De onderzoekers gebruiken natuurlijke eiwitten. Die halen energie uit het vocht in de lucht. Vocht is van nature in de lucht aanwezig, dus in theorie is de bron vrijwel onuitputtelijk.

De wetenschappers hebben de ’Air-gen’ uitgevonden. Letterlijk een luchtgedreven generator. Die bevat minuscule elektrisch geleidende draden met de naam ’proteïne-nanodraden’. Deze draden, die geproduceerd worden door microben, hebben weer een verbinding met elektroden.

Zelfs in de Sahara?!

„We maken letterlijk elektriciteit out of the thin air”, zegt elektro-ingenieur Jun Yao op de website van zijn universiteit. Hij noemt de uitvinding ’geweldig en opwindend’. „Dit systeem maakt 24/7 schone energie.”

Yao en microbioloog Derek Lovley wijzen erop dat andere systemen slechts kort – minder dan 50 seconden – energie kunnen leveren. De Air-gen heeft een constantere toevoer en is ’schoon en goedkoop’. De twee beloven dat een hoge luchtvochtigheid helemaal niet nodig is; het systeem zou zelfs werken in de Sahara.

Er wordt geen zonlicht of wind gebruikt zoals bij zonnepalenen of windmolens. Dit nieuwe systeem kan dus overal werken, dag en nacht, weer of geen weer.

Cruciale rol voor de poepbacterie

Opvallend genoeg heeft het lab van Lovley kort geleden een nieuwe manier gevonden om die eiwitdraden te maken. Spil in dat proces is de poepbacterie. „We hebben E. coli veranderd in een fabriek voor proteïne-nanodraden.”

„Het ultieme doel is grootschalige systemen hiervan maken”, zegt Yao. „Dit systeem kan bijvoorbeeld in muurverf worden gestopt. Als je je huis daarmee schildert, kan het deels je eigen energievoorziening verzorgen. Of we bouwen grote generatoren. Zodra we dit op industriële schaal kunnen doen, kunnen we een grote impuls geven aan hernieuwbare energie.”

Zover is het echter nog lang niet; de onderzoekers zullen tijd én geld moeten krijgen om daadwerkelijk tot een product te komen.

Niemand geloofde dit, op handjevol wetenschappers na

Hoewel wetenschappers Jun Yao en Derek Lovley nu schone sier mogen maken met dit succesvolle prototype, zijn ze dank verschuldigd aan anderen. Lange tijd geloofde niemand dat zoiets – energie halen uit waterdamp – mogelijk was, behalve enkele tegendraadse wetenschappers.

"Britse fabrieksmedewerkers uit 1840 voelden elektrische schokjes toen ze in contact kwamen met boilers. Dat was opvallend, maar werd snel vergeten."

Een van hen was Fernando Galembeck van de Universiteit van Campinas (São Paulo, Brazilië). Hij borduurde voort op bevindingen uit 1840. Toen voelden Britse fabrieksmedewerkers elektrische schokjes toen ze in contact kwamen met boilers. Dat was opvallend, maar werd snel vergeten.

Galembeck geloofde echter dat waterdamp energie kon bevatten. Daarmee druiste hij in tegen de definitie van ’elektroneutraliteit’, een belangrijk beginsel in de wetenschap. Vele wetenschappers geloofden niets van zijn ideeën, hoewel Galembeck ook medestanders had, zo schreef het Engelstalige populairwetenschappelijk tijdschrift New Scientist in 2010.

Geestelijk vader bewierookt in Nature

Jun Yao en Derek Lovley hebben gisteren gepubliceerd over hun mogelijk revolutionaire uitvinding in het zeer gerespecteerde Nature, en citeren daarin drie wetenschappelijke artikelen van Galembeck, die zo als geestelijk vader het respect krijgt wat ’ie verdient.

Bron: Telegraaf.nl 

Terug naar overzicht